Grænar baunir

Desemberblóm

2011-12-13T21:43:00.007Z

Með auknum þroska hef ég öðlast ákveðnari smekk. Veit betur hvað mér líkar og hvað ekki. Stórar ilmsterkar liljur þykja mér t.d. leiðinlegar, satt best að segja þoli ég þær ekki. Smágerðar hýasintur þykja mér hins vegar fallegar og ilmurinn góður. Samt eru hýasintur liljur, eða heita alltjént goðaliljur á íslensku. En liljur eru auðvitað allskonar, og nef líka.
Hvað sem því líður er aðventan ekki sem verst og ég hlakka óstjórnlega til að hafa börnin mín þrjú hjá mér um jólin.

Góðar stundir.

Októberblómstur

2011-10-09T12:06:00.015Z

Ræktun sumarsins gekk misvel. Rúkóla nenni ég ekki að rækta aftur, hef oft heyrt fólk segja að þetta vaxi eins og arfi en í sumar gerði ég þriðju (og síðustu) tilraun til rúkólaræktunar. Bæði sáði og keypti plöntur. Allt óx jafnilla, blómstraði bara og fékk svo lús. Fuss!

Það sem ég var einna ánægðust með var fræpakki keyptur í Tiger. Í honum var dularfull fræblanda og hefur eitthvað verið blómstrandi á svölunum hjá mér í allt sumar. Lit- og fjölskrúðug blanda allskonar blóma. Dásamlegt. Hér fyrir neðan má sjá nokkrar myndir af þessum dönsku sumarblómum. Ég tók þær í dag, 9.október takk fyrir!

Auk þess minni ég á besta flóamarkað landsins, missið ekki af honum.

Fæðuöryggi í Austurbænum

2011-09-23T13:12:00.000Z

Í vor keypti ég litla tómatplöntu. Í sumar umpottaði ég hana samviskusamlega og vökvaði á hverjum degi. Plantan launaði atlætið með því að vaxa og vaxa, hún varð einn og hálfur metri á hæð og breiddi út fagurgrænu blöðin sín (og vondu lyktina).

Uppskeru erfiðisins má sjá á myndinni. Dvergurinn er ekki enn farinn að roðna, enda kann hann ekki að skammast sín.

Eigulegt

2011-09-22T20:11:00.007Z

Mikið er hún Nigella með fagurlega dreifðan þunga, vildi óska að mín kíló röðuðu sér af slíkri smekkvísi um lendur líkamans. Yfirleitt finnst mér ekki sérlega gaman að horfa á fólk eldra en þriggja ára háma í sig mat, en hún borðar svo fallega hún Nigella. Kannski af því að það er verið að taka myndir af henni fyrir sjónvarpið.

Matarást á ég sameiginlega með Nigellu. Sem betur fer finnst mér ekki bara gaman að borða, heldur líka elda. Og ég get skoðað eldhúsdót tímunum saman, svona græjur sem ég vissi ekki að mig vantaði. Þá sjaldan ég á erindi til Stóra Bretlands sleppi ég ekki ferð í Lakeland. Dásamleg búð.

Annað brennandi áhugamál mitt er gamalt dót, ekki síst gamalt og gott eldhúsdót. Hef alltaf verið hrifin af gömlum munum og þar sem svo margt drasl er framleitt í heiminum í dag getur marg borgað sig að kaupa notað. Móðir jörð brosir líka hringinn þegar við kaupum notað dót, frekar en nýtt. Endurvinnsla er góð.

Við Þórdís gramsvinkona og sálarsystir höfum sett upp flóamarkað á netinu, fyrir áhugasama um fortíðargripi. Endilega skoðið síðuna. Þið sjáið ekki eftir því.

Hér má finna margt eigulegra muna.

Hljóð

2011-09-18T22:40:00.015Z

Var að koma af tónleikum í Hörpunni. Ekki amalegt að hlýða á Sinfóníuhljómsveit Gautaborgar undir stjórn Dudamels í rauðri Eldborg. Unaðslegt, töfrandi og harla gott, takk fyrir.

Ég var annars nýlega greind með talsvert svæsna fóbíu telefonicus mobilis, þ.e. sjúklega hræðslu við að farsími hringi á tónleikum eða leiksýningu. Ekki nóg með það, fóbían beinist einnig að mínum eigin farsíma, jafnvel þótt hann sé læstur ofan í skúffu. Heima. Bara þessi tilhugsun, að vera völd að truflun á borð við frekjulega farsímahringingu á viðkvæmu augnabliki ... búnkedí búnkedí BÚNK.*

Öll yfirvofandi nókíastef jarðarbúa koma út á mér köldum svita.

*hjartslátturinn í mér

Peningarnir eru í bankanum

2011-09-14T22:58:00.000Z

Mér er illa við banka. Í mínum huga eru bankar óviðráðanleg hrokaæxli sem settu þjóðina á hausinn. Bankar græða enn á tá og fingri. Mínum fingri og minni tá, þótt milljónirnar sem þeir kroppa af mér þar sem ég hamast við að standa í skilum af glórulausu verðtryggðu okurláni, séu einungis dropi í stóra feita peningatankinn.

Ekkert fyrirtæki kemst með brisið þar sem bankinn hefur halann og klaufirnar þegar kemur að óvinsældum. Nema ef vera skyldi hinir bankarnir. Æ, megi þeir veltast um í aurnum eins og svín.

Ég held bara áfram að hlaupa í hamstrahjólinu.

Fimm

2011-09-01T17:34:00.020Z

Jæja, haustið er komið. Það er ekki alslæmt, en auðvitað hábölvað.

Haustið tengi ég alltaf námi og breytingum. Núna upplifi ég í fyrsta skipti (í 23 ár eða svo) að eiga ekkert barn í grunnskóla og það er undarleg tilfinning. Stóra stelpan mín er farin aftur út til Skotlands að læra efnafræði, miðbarnið var að hefja nám í verkfræði við HÍ og sá yngsti vatt sér í Tækniskólann til að læra um tölvur. Auk þess á partnerinn tvö börn, sérdeilis vel heppnuð eintök og eins og talnaglöggir hafa vafalaust reiknað út, eru börnin okkar samtals fimm. Það er ærið, jafnvel passlegt.

Hef annars lítið að segja þessa daga, maður er bara alltaf að vinna, tína ber og brjóta skóflur.

Hreinn Sveinn

2011-08-21T16:57:00.001Z

Ekki er tekið út með sitjandi sældinni að vera ísbjörn á Íslandi. Það veit hann vinur minn Sveinn Pálsson dyravörður.

Dellur, veður og nærbuxur

2011-08-16T21:36:00.035Z

Dagarnir hafa verið undarlegir. Tíminn er undarlegur. Undarlegur hlýtur að þýða eins og sár, já, best gæti ég trúað því.

Partnerinn er í miklu dugnaðarkasti þessa (undarlegu) daga. Því duglegri sem hann er, því ræfilslegri verð ég. Sennilega einhver sálhagrænn ballans að verki, debet og kredit. Debbí og Kreddi, skæslegt par.

Hann fékk upphringingu í dag. Ringring. Djúp karlmannsrödd spurði: "Heyrðu, héddna, hvar fékkstu nærbuxurnar, þessar fansípants sem þú varst í í göngunni í sumar?" Greinilega ekki laust við að þær hafi vakið athygli, grænmynstruðu hlaupabrækurnar sem ég gaf honum í afmælisgjöf. Og ekkert nema gott um það að segja. Annað merkilegt sem skeði fyrir hann í dag (hahahahahahhahaha!) var að bandarískir túristar kölluðu hann engil, af því hann var svo liðlegur við þá, bláókunnugt og villuráfandi fólkið.

Ég held að allur þessi dugnaður stafi af væntanlegri veiðiferð. Meira hvað veiðiástríðan hlýtur að vera skemmtileg. Það þarf að hnýta flugur, plana matseðil, æfa köst, kaupa veiðidót, taka til gamla dótið, raða í box og töskur, tala um veiðistaði, hlakka til.

Aldrei hefur mér tekist að koma mér upp almennilegri dellu fyrir nokkrum sköpuðum hrærandi hlut og því öfunda ég hann. Eða samgleðst honum, vitaskuld.

Auk þess mótmæli ég, og undir það taka sólblómin mín úti á svölum, haustinu sem ryðst óboðið inn um miðjan ágúst.

Knúz

2011-08-05T19:00:00.002Z

Fyrir nokkrum árum nefndi ég hann riddara rafgötunnar, þennan mann sem bjargaði ókunnugri miðaldra dömu í tæknilegum bloggvandræðum. Óumbeðinn rétti hann mér hjálparhönd, þá og svo oft síðar.

Í riti gat hann verið óttalegur strigakjaftur, þar sem hann barðist gegn kynjamisrétti, heimsku og ofbeldi. Í reynd var hann ljúfmenni með óborganlegan húmor og ríka réttlætiskennd.

Það er ekkert rafrænt við sorgina og söknuðinn sem ég ber.

Far vel, vinur.

Andlegt góðgæti

2011-08-04T12:20:00.004Z

Engin orð í orðabókinni komast nálægt því að lýsa ferðinni sem farin var í sumar með Ferðafélagi Íslands. Hinn óeiginlegi Laugavegur var... eiginlega óviðjafnanlegur og sannarlega margra blaðra virði.

Myndina tók ég á Uppgönguhrygg og af einhverjum ástæðum minnir hún mig á ljóð eftir Þórarin Eldjárn. Það er svona (vona að rétt sé farið með og mér fyrirgefist að birta það hér):

Maður og maur

Að tvisvar sinnum tveir séu fjórir
er talið nokkuð vel sannað.
Að maurar séu litlir en menn stórir
er margsinnis vottað og kannað.

Þó sumir menn séu lengri en ljósastaur
er ljóst eins og þið getið alveg séð
hve auðveldlega maður verður maur
munurinn er bara þetta Ð.

Skótekki

2011-06-29T11:13:00.021Z

Hangi heima lasin og raddlaus. Þess vegna datt mér í hug að sýna ykkur skóna mína.

Hansahillur eru ógvuliga vinsælar um þessar mundir, eins og svo margt retró dót. Hansahillur eru úr tekki, danskar að uppruna og hef ég ekki hugmynd um hvaðan nafnið kemur. Frá Hansakaupmönnum? Þeir voru þýskir og engin eftirlæti Dana. Eða e.t.v. var hér á landi afkastamikill heildsali á 6. og 7. áratugnum sem hét Hansi (ég ætla ekki að segja "heildsali á réttri hillu" brandara hér).

Hansahillur voru á öðru hverju heimili í minni barnæsku. Þær þóttu ekkert sérlega merkilegar þá, en þénugar. Núna, þegar allir vildu hansa kveðið hafa, hef ég heyrt ýmsa barma sér yfir að hafa hent hansahillunum sínum á haugana.

Ég hef reyndar aldrei séð almennilega skilgreiningu á hansahillum. Það voru til skrifborð, skápar o.fl. sem passaði við hansahillurnar. Einingar sem áttu samleið. Tekk og koparfestingar.

Á myndinni má sjá hillur sem upplagt væri að geyma bækur í, en það geri ég ekki. Bækurnar eru í billy, skórnir í hansa.

Það er ekki ljótara en það. Sagði afi.

Í hverju ertu?

2011-05-13T17:46:00.041Z

Sambýlingur minn vinnur hjá stóru tæknifyrirtæki. Í dag var ýmislegt á döfinni hjá starfsfólkinu, t.d. námskeið, tiltekt og eitthvert strandþema eftir vinnu. Partnerinn var búinn að grafa upp stuttbuxur og bol sem engin orð fá lýst, en lita- og mynsturfyllerí kemur við skræpótta sögu og veldur hastarlegum skyntruflunum. Bolurinn er þar að auki níðþröngur og nær bara niður á miðja bumbu á kallinum, sem er afar klæðilegt. Þegar ég kvaddi hann í morgun var hann á leið til vinnu á hjóli, í sínum hefðbundna klæðnaði en með strandfatnað litblindra í bakpokanum.

Jæja. Í vinnunni varð mér hugsað til unnustans sem var grænn á MSN og lék forvitni á að vita hvort hann væri kominn í magabolinn ógurlega.

ping

í hverju ertu?

Sagði ég voða fyndin (var líka að hugsa um þetta drephlægilega atriði). Aldrei þessu vant fékk ég ekkert svar, en ojæja, vinnandi fólk og allt það.

Klukkutíma seinna kom sms í símann minn: Er á námskeiði. Verið að nota vélina mína við kennslu. "Í hverju ertu" kom upp á stórt tjald.

Að miðaldra fólk skuli þurfa að lenda í svona...

Vær

2011-05-09T20:10:00.028Z

Nýlega varð ég þeirrar ánægju aðnjótandi á fjölmennum fundi að sitja skáhallt fyrir aftan mann sem metur tannheilsu sína mikils. Hann hamaðist með svona litlum bursta á tönnunum og óttaðist ég á tímabili að hann myndi gurgla og skyrpa í eyrað á konu sem sat fyrir framan hann.

Eftir tannhreinsunina byrjaði maðurinn að bora vandvirknislega í nefið og sá ég hann skófla úr hægri nös u.þ.b. 120 g af úrvals hori.

Fínn fundur.

Auk þess komst ég að því að það verður aldrei neitt úr mér því mig skortir metnað, mig dreymir aldrei um að vera best í heimi, mig skortir keppnisskap, af því ég er ekki nógu frek, af því ég er löt, af því ég skipulegg sjaldan heimsyfirráð, af því ég set mér ekki markmið, af því ég held ekki með liði.

Metnaðarleysið á sínar björtu hliðar. Ég dunda mér við baunarækt og les um gamalt dót og læt annað fólk ekki fara of mikið í taugarnar á mér. Ekki einu sinni þótt það bori í nefið.

Mjallarvor

2011-04-30T21:45:00.009Z

Reykjavík, Teigahverfi. Þrítugasti apríl tvöþúsundogellefu.

Ég held bara áfram að bíða eftir snjóléttu vori.

Lóur í túni og súkkulaði í fríi

2011-04-23T15:04:00.019Z

Ef ég á að mæla með einu hóteli hér á landi, þá er það Hótel Glymur í Hvalfirði. Ekki að ég hafi prófað að vera á mörgum hótelum innanlands, en samt. Algjört sóma hótel, þótt ósómi sé ekki útilokaður þar með lögum, nema reykingar á herbergjunum (sómalög, ef einhver spyr mig). Maturinn var framúrskarandi, ekki síst morgunverðurinn.
Á leiðinni í Hvalfjörðinn komum við við í Mosfellsbakaríi, til að eiga eitthvað að narta í, ef hótelið skyldi ekki fæða okkur nægilega vel (vissum ekki þá að við værum að stinga okkur lóðbeint oní gnægtahorn). Hver vill þjást af hungri í orlofi?
Keyptum tvo kaffibolla í farmálum, tvær súkkulaðibitakökur og svo bætti ég við 100 g súkkulaðiplötu, til að tryggja að hungurvofan héldi sig í hæfilegri fjarlægð. Mér féll allur ketill í eld þegar ég uppgötvaði hvað súkkulaðiplatan kostaði, enda læstum við hana inni í öryggishólfi hótelsins þegar áfangastað var náð og fórum með hana óétna aftur heim.

Hugsa að við geymum hana til ársins 3007.

Grænlífið

2011-04-18T18:56:00.038Z

Grænt er uppáhalds liturinn minn og gróður uppáhalds lífsformið (mögulega ein-tvær manneskjur sem ég held meira upp á en gras).
Hafði mikið yndi af stóra garðinum þar sem ég bjó í fyrra lífi, en nú læt ég inniræktun og litlu svalirnar mínar duga. Mesta furða hvað maður kemur miklu fyrir í gluggum. Unglingarnir á heimilinu eru ekkert hoppandi glaðir, en verða að sætta sig við að gluggar sem snúa í austur og norður eru kjörnir fyrir nýgræðing (jafnvel þótt þeim finnist bjórdósir heppilegra gluggaskraut).
Fór reyndar þvílíkum hamförum í sáningu að ég eiginlega veit ekkert hvað er hvar. Spennandi mál. Einn af fáum bökkum sem ég merkti var rósmarín og þar spíraði eitt fræ. Eitt! Ekki góðar heimtur af fjalli það. En já, til eru fræ* sem aldrei verða blóm.

*keypt í Blómavali

Skopskyn í orlofi

2011-04-16T20:07:00.010Z

Jæja. Kallbeyglan sem ég bý með á afmæli í dag og var ég búin að undirbúa allskonar sniðugheit handa honum. M.a. bauð ég í sprenghlægilegan veiðimanna-brandarabol á Ebay fyrir u.þ.b. mánuði og var hann sleginn mér sem hæstbjóðanda.

Í fyrradag skilaði þetta sér loksins í hús, ég laumaðist spennt með pakkann inn í herbergi til að skoða. Það næsta sem ég gerði var að skrifa reiðilegt bréf til seljandans.

Í pakkanum var bolurinn á myndinni.

At kerfi semda huga

2011-03-29T17:48:00.017Z

Hér þarf að taka til. Það þýðir ekki að yfirgefa Eyjuna í fússi og fara svo ekki lengra en inn í ruslakompu. Er ekki viss hvort ég nenni að halda úti tveimur bloggum en langar samt að pimpa þetta gamla hró upp. Það er ekki hægt án þess að tapa öllum athugasemdum, sem eru mörg þúsund talsins og hver annarri betri (af því að lesendur mínir eru svo gáfaðir).

Kommentajálkurinn gamli, Haloscan, varð fyrir fjandsamlegri yfirtöku viðrinis sem kallast Js-Kit Echo (alveg vonlaust fyrirbæri). Til að bæta gráu ofan á svart heimta þessir Echobjánar pening fyrir "þjónustuna". Bölvaðir kapitalistar sem kunna ekki að skammast sín.

Svoleiðis er það nú. Úr fyrsta spenanum kemur undanrenna.

Sáð

2011-03-27T13:14:00.007Z

Í gær var fyrsti í vori. Ásta mín kom heim í frí. Og svo er ég byrjuð að sá, ekki vonum fyrr.

Keypti 6 lítil páskaegg frá Nóa-Síríus í gær til að borða eftir fagnaðarmálsverðinn sem ég hélt Ástu minni. Í dag uppgötvaði ég að plastumbúðirnar eru fyrirtaks sáðbakki, geri maður lítil göt á hólfin. M.a.s. áfast lok sem leggst yfir helming hólfanna.

Nú ætla ég út í búð að kaupa fleiri svona páskaegg, það er nefnilega ódýrara að kaupa þau en sáðbakka í Blómavali.

Músík og tilraunir

2011-03-25T22:47:00.035Z

Fór á Músíktilraunir í kvöld, það var upplifun. Kraftur og sprúðlandi sköpunargleði, mikill hávaði. Rosalega gaman. Speedmetall, Sigurrósarflauel, popp, paunk, elektrópopp, hljóðbrandaramúsík, þungarokk, krúttmetall og djassmetall. Afar fjölbreytt tónlist.

Eitt vakti furðu mína. Tíu hljómsveitir tróðu upp í kvöld, 3-4 krakkar í hverju bandi, sumsé 30-40 manns. Hvað haldið þið að hafi verið margar stelpur þarna?

Þrjár.

Maður veltir fyrir sér hver útdeili sjálfstrausti meðal ungs fólks á tónlistarbraut. Sá gefur lítið fyrir ályktanir jafnréttisráðs.

Spes. En allavega. Hljómsveit sonar míns komst áfram, klapp klapp.

FA

2011-03-23T07:13:00.007Z

Augnabliks veikleiki og fésbúkskrattinn stekkur til. Í gærkvöld féllu varnir og ég bað Hjálmar um að lesa fyrir mig girnilegan kommentahala hjá henni Þórdísi. Ölvun snjallyrðanna dugði halann á enda, en svo steyptist skömmin yfir eins og flögrandi kalkúnn.

Ég mun verða staðföst. Ég skal.

Það versta var að Hjálmar skrifaði status um að ég hefði fallið í freistni.

Einræningjahjal

2011-03-21T20:54:00.025Z

Ég á mínar veiku stundir. Langar aftur á fésbúksófétið. Sakna góðra vina minna þar. En það er svo margt flókið á fésbúknum. Maður á til að láta þvaðrið í sumum fara í taugarnar á sér, þótt viti borin manneskja ætti að vera yfir það hafin.

Í gegnum blogg, og síðan fésbúk, hef ég kynnst skínandi mannverum. Þær eru til í alvöru, allavega sumar. Það verður hver að svara fyrir sig hvort hann sé til í alvöru. Sumar týpur eru auðvitað lyginni líkastar.

En nú er ég sumsé í mánaðarbindindi frá FB og vona að ég lifi það af. Af hverju bindindi? Af því að ég var farin að hanga allt of mikið í tölvunni og vanrækja annað athæfi, t.d. bóklestur, bróderingar og stefnulausan slæping. Það er ekki gott fyrir einræning eins og mig að vera of mikið í tölvunni.

Og svona fyrst ég er hætt á Eyjunni, fannst mér liggja beint við að fara aftur á gamla staðinn. Á eftir eitthvert dúllerí við að uppfæra tenglalista og annað. Það er ósköp stirt þetta "template", get ekki lagað það án þess að tapa öllum kommentum. Færslurnar hér eru orðnar tæplega 1200 talsins og að viðbættum þeim sem birtust á Eyjunni og á hinu blogginu hef ég puðrað út í loftið um 1300 færslum - maður er enginn nýgræðingur í bransanum. Spekin yfirgengileg (og öllum aðgengileg).

Blogg spogg gogg rogg mogg fogg klogg.

Fínörtuð

2011-03-20T17:53:00.039Z

Sonur minn segir að ég eigi til að vera bitur. Sem minnir mig á félagið Bitrar en boðlegar, fínt kompaní fráskilinna kvenna (það lagði upp laupana fyrir nokkrum árum en lifir í minningunni).
En fari það í mórauðan mykjuhaug, ég kýs að krydda líf mitt útvalinni biturð fremur en lifa í kjánalegum barnaskap.Þar sem ég stend á ákveðnum tímamótum (sem eru í hausnum á mér og kallast höfuðmót), hef ég hætt á fésbúknum. Í bili eða lengur. Skarð fésbúks hefur verið fyllt af Guðrúnu frá Lundi. Var að enda við bók hennar Svíður sárt brenndum, þar sem segir af Köllu Jóelsdóttur frá Mýrarkoti og dálaglega monthananum og búskussanum Birni Ísakssyni. Mikil öndvegis skáldkona var Guðrún frá Lundi og synd að hún skuli ekki vera uppi í dag svo hún gæti notið þess að vera hunsuð af stjórnanda Kiljunnar.

Eiginlega eftirskrift: Puttinn á mér hlýtur að vera límdur á púlsinn, var rétt í þessu að frétta að flutt hafi verið tvö erindi um Guðrúnu frá Lundi við afhendingu Fjöruverðlaunanna. Og mikið er ég ánægð með að Kristín Steinsdóttir skyldi fá verðlaun fyrir Ljósu, það átti hún sannarlega skilið.

Kreppuráð Betó gamla

2011-03-19T12:53:00.017Z

Auk þess legg ég til að illa nýtt hráefni Árnastofnunar verði seld til matargerðar á næstu Food and fun hátíð. Hagnaður renni í ríkissjóð.

Matseðill

Marineruð AM 149 fol Ceviche og ostafrauð

Jónsbókarsúpa með ristuðum leturhumri og sólseljurjóma

Salad Niçoise með Galdrakverstartar

Blandaður handritabakki með spennandi og fersku hráefni: AM 116 fol, áll, lax, Grágás og stökkar Ketilsbókarrúllur

Postulasögur með karmeluðum skinnverkum og lífrænu súkkulaði

Fyrir börnin

Djúpsteiktir Eddukvæðaborgarar með tómatsósu

Genetíska

2011-03-13T18:39:00.011Z

Í sumar sem leið varð ég fyrir barðinu á bragðskynsbrenglun sem nefnist furuhvoftur. Það var óskemmtileg lífsreynsla sem fær mig til að forðast furuhnetur eins og pestina. En ekki var nóg á mína tungu lagt, onei. Eftir skæða flensu fyrir u.þ.b. mánuði gerðist tvennt: ég hætti að geta drukkið kaffi og kúgaðist ef ég fann lykt eða bragð af agúrkum.

Sem betur fer lagaðist kaffióþolið, einhverja miskunn á guð tungunnar til. En agúrkur eru ennþá limur andskotans.

Nú vill svo til að móðir mín hefur alltaf sagt að gúrkur væru viðbjóður. Ég hef hlegið góðlátlega að þessari vitleysu í henni, enda gúrkur eiginlega næsti bær við vatn sem þarf að tyggja.

Á gúrkuhatrinu finnst skýring. Hún er genetísk og vel þekkt. Þetta er allt mömmu að kenna. Það er bara eitt sem ég ekki skil: Af hverju tók sig upp þetta gen hérna megin við fimmtugt?

Hús og himinn

2010-06-25T23:18:00.001Z

Er með þetta lag á heilanum og skyldi engan undra

2009-09-23T20:25:00.001Z

Baun flytur

2009-09-13T13:46:00.002Z

Hef ákveðið að hætta að leika tveimur bloggskjöldum og er flutt hingað. Ef þið yfirgefið mig öll við þennan gjörning, þá mun ég gráta í sjö vikur samfleytt.

Er ekki alveg viss um að ég kunni við mig á nýja staðnum og ef mér líkar vistin illa, þá kem ég aftur hingað. Maður er jú sæmilega færanlegur í rafheimum og þarf ekki að bera sína rafrænu búslóð í gulum fötum.

Haustið er tími breytinga.

Tossalisti

2009-09-12T08:59:00.001Z

Þar sem ég vinn alla virka daga mér til húðar og get lítið sinnt öðru, hef ég ætíð stór plön um helgar. Ég meina, tveir heilir dagar til að gera allt sem þarf að gera og eitthvað pínulítið af því sem mig langar að gera. Áætlun helgarinnar er þéttpökkuð og lítur svona út:

1. Þvo og merkja sultukrukkur.

2. Hafa miklar og stöðugar áhyggjur af húsnæðismálum dóttur minnar sem hélt til náms í Skotlandi og var svikin af forhertum klækjakvendum. Aldrei að treysta fólki sem heitir Bond.

3. Ígrunda sláturgerð.

4. Brjóta niður stromp (annað hvort fer hann eða ég).

5. Vera víðsfjarri sjónvarpinu annað kvöld, ef vera skyldi að enn ein hunda-hestamyndin dúkkaði upp á RÚV. Afber ekki fleiri.

6. Reyna að gleyma þeirri bitru staðreynd að ég veit aldrei svarið við spurningunum í Popppunkti.

7. Forðast fréttir af fjármálum, nema féð segi me.

8. Sýna af mér flysjungshátt.

9. Taka til, fara í búð, ráða sunnudagskrossgátuna.

10. Móta framsækna framtíðaráætlun (eða ekki, ég heyrði þetta bara sagt svo gáfulega í sjónvarpsfréttum).

Bakkelsisblús

2009-09-08T21:06:00.000Z

Hjónabandssæla er kjánalegt nafn á köku, en gæti verið verra (t.d. ef maður sleppti öðru essinu). Ég bakaði hjónabandssælu í kvöld. Hún brann. Ætlaði að færa fyrrverandi vinnufélögum mínum sæluna á morgun í kveðjuskyni, en hef mig ómögulega í að baka aðra. Hver nennir að baka sömu kökuna tvisvar sinnum?

Einu sinni fékk ég uppskrift að hjónabandssælu frá konu sem skildi við mann sinn tveimur vikum síðar. Þrátt fyrir að hafa aldrei þorað að nota þá uppskrift skildi ég líka einn góðan veðurdag.

Af þessu má draga þann lærdóm að hjónabandssæla er hafrakaka með rabbarbarasultu.

Út í aldraðan buskann

2009-09-04T20:30:00.009Z

Get ekki mælt með heilsubótargöngu um Sundahöfn að kvöldlagi. Rölti þetta ein um daginn og varð lafhrædd, enda hverfið ógvuliga ljótt og skuggalegt. Brá smá þegar ég mætti varúlfi með þungbúinn gjaldeyrisafleiðumiðlara í bandi. Hann beraði tennurnar og urraði á mig.
Með hjartað í buxunum hljóp ég eina mílu þar til ég kom inn á lóð Hrafnistu og fann þar, í grösugri lautu, þarfa áminningu til reykingamanna.

Steinsnar frá Camelpakkanum lágu síðan þessir félagar og höfðu það notalegt.

Maður veltir fyrir sér hvert landið stefnir, sennilega verður það bara kjurt.

Ber í fötum

2009-08-29T16:02:00.006Z

Þakin rauðum slettum og með æðisglampa í augum hef ég verið að berjast til síðasta berjadropa. Áðan reif Hjálmar af mér dalla, sleifar, ausur og uppþvottabursta og skipaði mér að setjast, enda var hann farinn að horfa á mig með óvenjumiklum áhyggjusvip.

Þetta byrjaði allt með ferð norður á Dalvík, en þar býr stór og góður föðurleggur minn. Á Dalvík veiddum við í soðið og tíndum ber. Fórum líka á Byggðasafnið, en það finnst mér skemmtilegt og gott safn.

Hér má sjá pabba og Birni bróður hans á leið á miðin. Fínir kallar.

Mávarnir slógust um slógið, fannst það greinilega ekkert slor.

Baun var býsna fiskin, dró ýsur og stundum þorsk. Eitt sinn kom upp úr kafinu þöngulhaus ægifagur, hann hefði maður átt að hirða. Hausinn hefði sómt sér vel sem borðskreyting, klósettbursti eða órói í svefnherberginu.

Í Ólafsfjarðarmúla kom leyndur fæðingargalli baunar sér vel, nefnilega baklægar sogskálar á þremur aukaörmum sem gerðu henni kleift að hanga í snarbrattri hlíðinni og tína ber ofan í tíu lítra fötur.

Fyrir utan krækiber, eru fyrir norðan bláber, aðalbláber og aðalber (þau eru kolsvört eins og sjá má á myndinni). Dalvíkingum þykja aðalberin best. Mér þykja öll berin best.

Baun himnasæl í ilmandi berjalyngi.

Hjálmar og min berjamor (mamma heitir það í berjamó) í Böggvistaðafjalli.

Þetta er hann Depill. Þótt Depill sé bara lítill kanínustrákur er hann stór upp á sig og leggur sér skrautjurtir til munns. Hann leit ekki við gulrótum og káli, en kjamsaði á stjúpum sem hún Dísa skáfrænka mín gaf honum úr garðinum.

Já, það er ekki ljótara en það. Nú er ég búin að frysta, sulta og safta sleitulaust í tvo daga. Brá á það ráð að baka risastóra hjónabandssælu til að losna við rabbarbarasultu sem til er í bunkum á heimilinu (þar losnuðu tvær krukkur). Búsældin ríður ekki við einteyming hér á Kirkjuteignum.

Held ég leggi ekki meira á ykkur að sinni, enda kappnóg.

Vegna fjölda áskorana...

2009-08-24T20:30:00.007Z

...þar sem fjöldinn var einn, kemur hér uppskriftin að Elvis-pelvis:

u.þ.b. kíló "butt pork roast"
olía til steikingar
1 dós tómatsósa (eða hakkaðir tómatar í dós)
1/4 bolli eplaedik
1/4 bolli Worcestershire sósa
1/4 bolli púðursykur (má vera aðeins meira, fer eftir hvað edikið er sterkt)
salt og pipar
1/2 tsk sellerífræ (ég notaði sellerísalt og sleppti þessu)
1/2 tsk chiliduft
smá slurkur af sterkri sósu (red hot pepper sauce)

Stingið offorslega í pöruna með beittum hníf (veitir holla útrás). Brúnið ketið á öllum hliðum. Setjið allt sem á að fara í sósuna í pott/pönnu og látið suðuna koma upp. Ágætt að setja kjötið og sósuna svo í svartan pottofn eða hvað það nú heitir og hægelda í ofni í a.m.k. 2 tíma, eða þar til kjötið er alveg meyrt. Það þarf að ausa yfir Elvis af og til. Látið kjötið standa í 10 mínútur áður en þið skerið það niður.

Ég hef gert þetta áður og þá tók ég pöruna af fyrir eldun, ég er ekki frá því að það sé betra. Það kemur mikil fita af pörunni og hún er ekkert góð þegar hún er elduð á þennan hátt, verður bara gúmmí. Ólseiga Elvishúð vill enginn snæða.

Með þessu er borið fram franskbrauð, kartöflu-sætkartöflustappa og "cole slaw" (hvítkál, gulrætur, mæjó, sýrður rjómi og ananas). Nauðsynlegt er að drekka pepsi með og leyfa Elvis að raula á fóninum. En það má líka drekka rauðvín eða bjór eða rótarbjór eða mjólk.

Uppskriftina fékk ég hjá Ásdísi Viggósdóttur, sem er mesti aðdáandi kóngsins í öllum heiminum og þótt víðar væri leitað. Takk Ásdís:)

Rifs og Elvis

2009-08-24T18:41:00.006Z

Get svo svarið að ég er búin að vera gal-mega-ofur-spídígonsales dugleg undanfarið. Tíndi ber, sultaði, græddi péning fyrir Hollvinasamtök Grensásdeildar, hét á hlaupagarpinn minn í hálfmaraþoni, lagaði bílskúrshurðaopnara hjá mömmu og pabba (nei, það var nú Hjálmar), bakaði fagra rifsberjatertu og hélt matarboð þar sem eldaður var Elvis-pelvis.*

Á sunnudaginn fórum við Hjalti litli í bókabúð að kaupa skóladót og þar mætti okkur brennivíns-þynnkustækja svo römm að ég hélt eitt andartak að við hefðum villst inn á Keisarann sáluga. Það var greinilega gaman á Menningarnótt, og greinilega ekki eins gaman daginn eftir að olnboga sig áfram í troðfullri ritfangaverslun. Blessað fólkið.

Og nú verður stefnan tekin norður á bóginn til móts við ótínd ber og óveiddan fisk. Búbaunin lætur ekki að sér hæða og má ekkert vera að þessu rafgaufi.

Elvis rokkar í kjötinu.

*Hægeldaður svínabógur í heimalagaðri bbq-sósu, uppskriftin er úr bókinni Are you hungry tonight?

Ekki gleypa tyggjó

2009-08-19T18:50:00.005Z

Hræðilegar aukaverkanir!

Þessa myndskreyttu viðvörun fékk ég senda í pósti í dag og kannski er ég síðasta mannveran á Íslandi til að sjá hana, en get samt ekki annað en deilt þessu með ykkur. Af því að þið eruð þið.

Var að horfa á fréttir Stöðvar tvö, þar sem beðist var afsökunar á vægast sagt ömurlegum fréttaflutningi í gær. Lágmarks kurteisi. Fannst annars spaugileg fréttin um mýsnar tvær sem fundust á svölum fjölbýlishúss í bænum, sérstaklega þegar fréttakona Stöðvar tvö leit þungbrýnd inn í myndavélina, lagði hönd á húsvegginn og sagði alvöruþrungnum róm: Hér á bakvið þessa klæðningu gæti allt verið iðandi af músum.

Áhættuhegðun húsmæðra

2009-08-14T20:31:00.004Z

Held að ástand þjóðmála sé að leiða mig út í áhættuhegðun. Fór um daginn í leiðangur til að pumpa lofti í dekkið á hjólinu mínu og valdi blákalt til þess vafasama bensínstöð, þessa þarna rétt hjá Umferðarmiðstöðinni, en þar skilst mér dópsalar iðki sitt díl í öðrum hverjum bíl (gott ef hvíti bletturinn á myndinni er ekki niðursullað amfetamín).

Reyndar komst ég svo að því að ég get hvergi pumpað í hjólið, því ventlarnir passa ekki við neinar loftslöngur. Prófaði eitthvert millistykki sem gekk ekki heldur. Neyddist því til að notast við gamaldags pumpu og sterka upphandleggsvöðva kærastans *andvarp*.

Ég er búin að vera lasin og hálflasin í heilan mánuð, hóstandi og snörlandi. Fékk sýklalyf um daginn, kláraði þann (10 daga) skammt og svo skrifaði doksi upp á annan kúr fyrir mig í morgun. Ég ákvað að leysa það sýklalyf ekki út, átti að borga 10 þúsund kall fyrir töflur og sprei. Sleppti töflunum og er sannfærð um að kroppurinn lemur á þessari pest. Fyrir rest.

Mig langar í berjamó.

Netkeröld

2009-08-12T19:59:00.004Z

Mér þykir býsna gaman að skoða gamlar auglýsingar, sem e.t.v. ber lágmenningarlegu upplagi mínu vitni. Rakst á þessar í tímaritinu Konan og heimilið, handbók heimilisins 1969 og finnst þær báðar svo fallegar og aðlaðandi.
Einu hef ég velt fyrir mér, talandi um horfna tíma og fagureygðar ýsur. Hvað verður um Facebook-síðu manneskju sem deyr, þ.e. þegar aðstandendur komast ekki inn til að eyða síðunni (lykilorð farin yfir í sælli veröld)? Er fullt af dánu fólki á fésbók? FB er erlent og fjarlægt apparat og varla tengt þjóðskrá. Það hlýtur að sama skapi að vera til hellingur af bloggsíðum látinna. Undarleg tilhugsun að menn haldi áfram að sveima um netheima þótt þeir séu komnir undir græna torfu.

Held þetta komist næst martröð minni um eilíft líf.

Glaðir, stoltir og allir hinir sem eru eins og þeir eru

2009-08-08T18:11:00.011Z

Hér eru nokkrar myndir úr gleðigöngunni. Mín staðfasta og vel ígrundaða skoðun er sú, að gleði sé góð og það sé alls ekki of mikið af henni í lífinu.

Margir í bænum, og þeir sem voru ekki þar hljóta að hafa verið að éta fisk á Dalvík.
Til hamingju með daginn hommar og lesbíur!

Skaupmáttarrýrnun

2009-08-06T22:45:00.002Z

Nú er ég búin að semja marga pistla í huganum sem náðu að villast inn í myrkrakompu. Hugsanlega rekst ég á slökkvarann (kveikjarann?) einhvern daginn þegar ég er að leita að stjörnuskrúfjárni.

Eftir örstutt og snýtingasamt sumarfrí náði vinnan að gleypa mig, það er nú meira annríkið alltaf á Lansanum. Vill til að mér finnst gaman í vinnunni, dagurinn hleypur hviss-bæng-búinn. Best gæti ég trúað, að þegar allir hólarnir í Vatnsdal, eyjarnar á Breiðafirði og vötnin á Tvídægru hafa verið talin, teljist ég heppin að starfa við það að gera gagn. Ekki öfunda ég stropaða dúdda með stórar tölur í gráðugu höfði, þótt þeir eigi böns of monní sem þeir hamast við að borga ekki skatt af. Það verður hver að lifa með sínum gjörðum.

Auk þess óttast ég ekki klípuna. Hagvöxtur er fyribæri úr endaþarmi andskotans sem étur upp auðlindir jarðarinnar og traðkar á valdalausum manneskjum. Stríð, slys og aðrar hörmungar auka hagvöxt. Ég lýsi frati á heim sem getur ekki hugsað um neitt gáfulegra en hagvöxt. Og er ekki óþarfi að láta væl um einhverja "kaupmáttarrýrnun" draga úr sér kjarkinn? Hvað með það þótt við getum ekki keypt allt þetta drasl sem hvort sem er endar inni í geymslu/bílskúr/á haugunum? Pfft! Svartagall og dómsdagsraus er prýðilegt í hófi, en í óheftu magni dregur það allan mátt úr fólki. Er ekki kominn tími til að lyfta umræðunni á örlítið hærra plan? Er mögulegt að leggja frá sér bitra heykvíslina og tala um eitthvað annað en peninga? Ég sé í hillingum einn fréttatíma án lögfræðinga, hagfræðinga og formanns Framsóknarflokksins.

Hitti í dag mann með ýtuvaxinn fót en ákvað að hafa ekki orð á því við hann. Fannst óþarfi að núa honum upp úr hinu augljósa.

Sumarmatur

2009-08-03T19:26:00.005Z

Stend á blístri eftir máltíð kvöldsins. Sjávarréttapítsa með rúkola, nýrifnum parmesan og hvítlauksolíu.
Í eftirrétt voru ábrystir með kanilsykri og mjólk. Ég er, að eigin mati, miklu flottari kokkur en Rachel Ray (efast um að hún hafi fengið brodd í Kolaportinu).
Sumarfríið mitt er búið að vera leti, át, lestur, hangs, át og hjólatúrar í blessaðri blíðunni. Ekki yfir neinu að kvarta.* Myndin hér að neðan var tekin í Nauthólsvík í dag, svona er veðrið alltaf á Íslandi.
Ég hef frá svo mörgu að segja. Ó, já. Hafið þið smakkað salat með grænsápubragði?

*Nema útrásardrulluháleistunum, þáttum um bresku konungsfjölskylduna, kvefinu, bönkunum, því að ég komst ekki á tónleika Ljótu hálfvitanna í gærkvöld (uppselt), eigin skavönkum og annarra, reykingum og óréttlæti heimsins.

Minningarkorn

2009-07-28T12:10:00.003Z

Einbeitt bý ég mig undir inngöngu föðurlandsins í ESB, kaupi Euroshopper vörur hægri-vinstri og hef mynd af Össuri á náttborðinu (fyrir utan stytturnar af honum í garðinum). Ein er sú tegund morgunkorns sem ég hef fengið sérstakt dálæti á, en það eru hunangshúðuð uppblásin hveitifræ. Með gepofte tarwe á tungu standa minningar ljóslifandi fyrir hugskotssjónum, minningar um áhyggjulausan stelpukjána sem ólst upp á allt öðru Íslandi fyrir mörgum áratugum.
Og þegar ég hnerraði áðan, kröftuglega, með munninn fullan af þessu dísæta evrópska loftgæti, hrutu gullkorn af vörum mér.

Mynd sjálfsins

2009-07-26T12:57:00.005Z

Slangur er af táningum í kringum mig, upp til hópa öndvegis manneskjur. Þegar ég var unglingur var heimurinn flókinn staður fyrir gelgjaða amöbu sem snerist um sjálfa sig í litlum polli. Flóknast var annað fólk, hugsanir þess, hegðun og skoðanir. Ég er nefnilega ekki viss um að sjálfhverfa unglinga snúist um þá sjálfa, heldur það sem þeir halda að aðrir haldi um þá sjálfa. Unglingar reyna að spegla sig í öllu umhverfis þá, en móttakan fyrir það sem maður sér í spegli er jú alltaf í eigin höfði.

Pollurinn er stærri í dag og lífið ábyggilega flóknara, mun fleiri fletir til speglunar. Nútíma unglingurinn er t.d. býsna iðinn við að teygja út handlegginn, setja upp stút og smella af. Reyndar á þetta svo til eingöngu við um stelpur, en þær hef ég séð taka endalausar myndir af sér, í aðskiljanlegustu pósum (þeir strákar sem ég umgengst eru flestir niðursokknir í tölvuleiki og nenna varla að skipta um nærbuxur).

Var að velta vöngum yfir þessu, þ.e. áhrifum sjálfmyndatökuæðis stúlkna á sjálfsmynd og stað þeirra í úníversunni. Held þetta sé ekki endilega slæmt, því stúlka/kona getur smellt af sér hundrað myndum og fengið allavega eina þokkalega og þá er hún valin og hinum eytt. Gott er að eiga sæta mynd í fésbók.

Spurning hvort við verðum hégómlegri (og ráðvilltari) tegund með hverri kynslóð, í réttu hlutfalli við fjölgun spegla. Og skyldi Darwin hafa verið duglegur að skipta um nærbuxur?

Um ferð

2009-07-24T20:01:00.007Z

Það var fínt að vera á Akureyri, þrátt fyrir að þar væri vart þverfótað fyrir andstöðu við Evrópubandalagið.
Mér finnst Eyjafjörðurinn fallegur. Norðlendingar virðast furðu líkir öðru fólki, sem voru auðvitað viss vonbrigði. Við kynntumst vingjarnlegum ketti, sáum branduglu, borðuðum frábæran indverskan mat, fórum í Smámunasafnið og horfðum á hafnfirska víkinga skylmast í miðaldaþorpi að Gásum. Ég missti af hvalaskoðun, veiðiferð o.fl. skemmtilegheitum vegna leiðindapestar sem ég ákvað að taka með mér suður. Aaahhhtsjú!
Þokan sem lá yfir (einhverju) fjalli við Húnaflóann minnti á draugalega hárkollu. Þetta var á leiðinni norður. Á leiðinni suður munaði hársbreidd að við dræpumst vegna gáleysislegs framúraksturs manneskju sem var með hárkollu yfir augunum, hvað veit ég, hún keyrði allavega ekki eins og hún sæi umhverfið. Bíllinn var rauður og hjartað mitt brjálaðist úr hræðslu.

Ég er fegin að vera komin heim. Og mér þótti gott að faðma börnin mín áðan.

Nytfegurð

2009-07-15T20:37:00.004Z

Brugðum okkur nú síðdegis á Nytjamarkað ABC hjálparstarfs og þar var gaman að gramsa. Rakst á þennan platta (sem hlýtur að vera þýfi - slíkt gæfi enginn frá sér), en hann ber karlmönnum fortíðar fagurt vitni. Árið 1978 kunnu menn sko að tríta konur.*
Get síðan varla lýst ósvikinni og botnlausri gleði minni er ég fann þessa eigulegu styttu. Það yljar manni um hjartarætur að sjá hversu fallega listfengir aðilar hafa heiðrað minningu Ingólfs Guðbrandssonar.

*Eins og glöggir vita er hér vísun í góðrasiðahöfðingjann Kleópötru Kristbjörgu

Sagan um pústfólkið

2009-07-13T21:57:00.004Z

Enn þjáist ég af ísfíkn. Sem hefur þær aukaverkanir að ég er alltaf að kaupa ís. Ég hef komist að því, eftir nákvæmar vettvangsrannsóknir, að ísbúðir eru undantekningalítið á ókræsilegum stöðum. Ísbúðir eru á bílastæðum. Ef maður ætlar að borða ísinn sinn úti, þá er ekki annað í boði en að sitja í pústfnyk, umkringdur bílum. Í um helmingi þessara kyrrstæðu bíla situr fólk kjamsandi á ís. Fólkið hefur bílinn í gangi við ísneysluna, ekki spyrja mig af hverju, þannig að senan óvistlega mengast kröftuglega af hávaða og skítabílafýlu. Rækalli undarlegt.

Vona að ég fyllist aldrei pylsufíkn, því þá biðu mín langdvalir á öðrum vinsælum matsölustað í huggulegu umhverfi. Bæjarins bestu.

Andtrú

2009-07-11T23:37:00.004Z

Ég trúi ekki á stjörnuspá, ég trúi ekki á miðla, ég trúi ekki á andaglas, ég trúi ekki á drauma, ég trúi ekki á spákonur, ég trúi ekki á galdra, ég trúi ekki á forlög, ég trúi ekki á heilun, ég trúi ekki á drauga, ég trúi ekki á ofurhetjur, ég trúi ekki á guð, ég trúi ekki á líf eftir dauðann, ég trúi ekki á hráfæði, dítox eða árunudd.

Ég er myrkfælin og hrædd við trúða. Og mig dreymdi skæri í nótt.

Gellur

2009-07-09T19:51:00.002Z

Miklar mótbárur bárust frá börnunum á heimilinu þegar þessi réttur var borinn fram í kvöld.

Límonaði sítrónufólksins (gjaldeyrisskapandi skapandi þáttagerð raunveruleikans)

2009-07-06T23:00:00.009Z

Á Skjáeinum er annar hver þáttur svokallaður "raunveruleikaþáttur". Slíkir þættir virðast mér gjarnan snúast um einhverja keppni (eða keppi, sbr. "The biggest loser"). Sjá má lið leysa raunveruleg sakamál (Murder), ungar stúlkur keppa í tíkarskap og fyrirsætufærni (ANTM), lið elda mat, vinna við glanstímaritagerð, þrauka í nábýli við snáka, eitraða froska og lygara, svo fátt eitt sé nefnt. Það þykir sem sagt spennandi að sjá "venjulegt fólk" í óvenjulegum aðstæðum.

Íslenska þjóðin (guð blessi hana) er ekki stór. Hún er lítil og sæt, ótrúlega mikið rassgat. Ég legg til að við bjóðum okkur fram til að vera eitt stykki raunveruleikaþáttur, heiminum til skemmtunar. Og fá borgað fyrir. *

Ætti að vera létt verk og löðurmannlegt að grafa upp lið hér á landi. Ekkert þarf að breytast, bara finna grípandi nafn á krógann, útjaskað selebb til að stjórna, og koma með kamerukrúið.

Action!

*í hvaða gjaldmiðli sem er nema íslenskum krónum

Þjóðmál, menning og lús

2009-07-03T19:06:00.009Z

Á forsíðu blaðsins Grapevine gefur að líta afar upplýsandi mynd um æseifhelvítisandkotanshelvítið.Einu verð ég að fá að kvarta yfir. Ekki nóg með að ég sé beygð yfir ástandi þjóðar minnar, heldur er komin blaðlús í klettasalatið mitt úti á svölum. Blaðlús er útsendari kölska og eina vopn mitt gegn henni er grænsápa. Skíman að það dugi.

En þrátt fyrir lúsina vil ég efla menningarstig lands og lýðs. Bendi ykkur hér með á öndvegis fínt tímarit. Það heitir Tíu þúsund tregawött, ritstjóri er Hildur Lilliendahl.

Guð blessi Ísland.

Clint óskast, má hafa með sér byssu

2009-07-01T21:04:00.009Z

Sit hér með nokkrum unglingum og horfi á The good, the bad and the ugly. Merkileg ræma og stórundarleg tónlist. Og Clint er alltaf...*sæluhrollur*.
Strákarnir mínir eru dottnir í gamlar myndir, í gær horfðum við á Psycho. Þeir hlógu dátt að sturtuatriðinu, fannst það óborganlega fyndið. Mér var ekki hlátur í hug þegar ég sá þessa mynd í gamla daga, gat varla farið í sturtu lengi á eftir. Meira hvað bíómyndir brenndu sig inn í vitund manns, eftir að ég sá Jaws, gat ég varla farið í bað (þetta fer að hljóma eins og ég hafi oft verið óhreint ungmenni).

Ísland vantar Clint. Hann mundi ganga hreint til verks og skjóta verðbólguna.

Afstæði háranna

2009-06-28T19:53:00.008Z

Nútímamaðurinn er umkringdur sjálfsögðum hlutum. Hugmyndir okkar um fegurð eru í sjálfu sér jafn furðulegar og hjá "frumstæðu" fólki, sá t.d. um daginn fræðsluþátt um þjóðflokk í Afríku þar sem tíðkast að skera neðri vörina frá andliti kvenna og setja leirdisk í gatið. Dyan Cannon (í bíómyndinni á Rúv í gær) var með svo úttútnaðar varir af kollageni, eða hvað það nú heitir, að hún mátti vart mæla, hvað þá sýna svipbrigði með ofstrekktri andlitshúðinni. Sumum gæti þótt það ókostur fyrir leikkonu, en um það má deila í hennar tilfelli.

Mig langar ekki í varir á stærð við Hummer, mig langar ekki í brjóst á stærð við Perluna og mig langar ekki í bótox, dítox eða kickbox. Mér finnst heimurinn fullur af gerviþörfum og bábiljum og langar ekkert að elta dillur og tísku. Eftir því sem ég kemst næst þjást konur í Finnlandi og Þýskalandi ekki eins harkalega af höfnuðum líkamshárum ("unwanted hair"), og í BNA og víðast hvar í Evrópu, þar sem liggja haugar af kroppsloðnu sem enginn vill fóstra. Ég skal játa að mér þykir sjálfsagt að raka á mér leggi og krika (þótt í prinsippinu sé það bjánalegt) og til þess hef ég notað fokdýrar rakvélar og borgað hvítuna úr augunum fyrir eitthvert kvenlegt rakkrem. Eftir að klípan skall á, hefur verð á þessum varningi, sem dýr var fyrir, rokið upp úr öllu valdi. Í sturtunni í morgun uppgötvaði ég að svona rakkrem er algjör óþarfi, það er fullt eins gott að nota venjulega sápu. Hann afi minn rakaði sig alltaf þannig að hann lét fasta sápu freyða með rakbursta, bar hana á sig og skóf svo á sér kjammana. Segið mér, af hverju notar enginn fasta sápu lengur við rakstur? Raksápa í álbrúsa er hroðalega slæm fyrir umhverfið, fyrir utan hvað verðið á þessu drasli er fáránlega hátt. Rakstursbransinn, eins og reyndar allur útlitsiðnaðurinn, er uppfullur af gerviþörfum á uppsprengdu verði.
Spörum gjaldeyri og verum loðin. Eða notum umhverfisvæna og ódýra sápu. Eða gefum kallinum rafmagnsrakvél (ég keypti eina slíka handa mínum um daginn). Sem minnir mig á að dóttir mín sagði mér frá ógnvekjandi rafmagnstæki sem togar hár úr slíðri, eitt og eitt í einu. Sérhannað fyrir konur til að berjast við hárin sem þær hafna. Kvenmenn eru masókistar upp til hópa.

Guð blessi Ísland.

Stórborgarbaunin

2009-06-26T14:21:00.010Z

Sit á skuggsælum bar og drekk g & t, borða hnetur og bíð eftir að Elstabet og Yngstabet snúi aftur úr Oxfordstræti. Ég er sjerpi ferðarinnar, rogaðist með mýmarga poka upp á hótel. Velti fyrir mér hver kaupir í gegnum dóttur mína og hvað hafi orðið af henni Ástu, þessari búðarfælnu og listhneigðu ungu stúlku.

Hljóta að teljast tíðindi að mér var boðið í BNTM partí fyrsta daginn hér. Það var verið að undirbúa töku ("fashion shoot") fyrir þáttinn í næsta húsi við hótelið, ég var eitthvað að forvitnast og glaðhlakkalegur dyravörður bannaði mér að taka myndir en bauð mér þess í stað í partí sem haldið var um kvöldið.
Verkamannaþéttni er býsna mikil í Lundúnum (þarna voru um hundrað gulir menn á smábletti, hef ekki hugmynd hvað þeir voru að bedríva og ákvað að sleppa því að spyrja, vegna yfirvofandi hættu á að vera boðið í enn eitt partíið).
Drakk kaffi úr bolla sem var stærri en hausinn á mér og mun verra á bragðið.
Afmælisbarnið sjötuga, Elísabet Ásta, og Ásta mín Heiðrún Elísabet í undirgrundinni.

London er hávaðasöm. Umferðin, mannmergðin, mengunin. Fjölbreytileiki mannlífsins yfirþyrmandi. Alveg klárt að ég er meira fyrir fjöll en stórborgir svona heilt yfir.

Já, og mamma mín er sjötug í dag. Hún er yndisleg kona og fyndin og skemmtileg og sjaldan skömmótt. Ég er að spá í að kenna henni tunglgöngusporið á eftir, svona í minningu Michaels Jackson.

Sjerpinn kveður að sinni. Veriði stillt elskurnar.

"Við"

2009-06-21T15:11:00.008Z

Kunningjakona mín býr með fjölskyldu sinni í pínulítilli íbúð í "fínni götu" í 101. Þau búa þröngt og hafa úr litlum efnislegum gæðum að moða. Í næsta nágrenni, við sömu götu, stendur reisulegt sprilljón fermetra hús, glæsikerrur í heimkeyrslunni, m.a. silfurlitur reinsróver éppi. Í þessu stóra húsi býr fólk sem kennt hefur verið við útrásina.

Núnú. Umrædd kunningjakona lenti á kurteislegu spjalli við útrásareiginkonuna um daginn, en sú var nýkomin úr langri siglingu um Karabíska hafið, kaffibrún og sælleg, klædd silfurlitum leðurjakka í stíl við éppann. Eitthvað barst talið að ástandi þjóðarbúsins og þá setti útrásarkvendið upp þjáningarsvip og dæsti þunglega, svo glamraði í gútsískartinu: "Æ, já. Vonandi lærum við eitthvað af þessu."

Sætt og súrt

2009-06-20T18:06:00.009Z

Mikið dæmalaust er nú skemmtilegt að ferðast. Fór með hressum Skýrrurum í sólstöðugöngu á Skessuhornið, það var hrikalega gaman og erfitt líka. Ég ætla að vera góð stúlka og sleppa hástemmdum lýsingum á því hvernig það er að standa á fjallstindi í miðnætursól.
Margt ber til tíðinda á ferðalögum hérlendis. Má nefna að við rákumst á verðmiða einn ágætan í ónefndri vegasjoppu. Miðinn prýddi hanka sem á héngu sælgætispokar af erlendum uppruna, einhvers konar súrt hlaup. Hér er mynd af miðanum:Guð blessi Ísland.

Hvalkjöt og kandífloss

2009-06-17T20:44:00.006Z

Dagurinn í dag hefur verið með miklum ágætum, algerlega laus við skrúðgöngur, rellur, kandífloss og klístruð risasnuð. Það er djúpt á þjóðrembunni í mér þessa dagana, get varla farið í lopasokka eða sagt "mysingur". Hvað þá "tólg".

Fyrir ykkur sem viljið lesa um æsispennandi lífsstíl blanka og ófræga fólksins (sem fær aldrei orður eða verðlaunastyttur), þá get ég ljóstrað upp að ég fór í Bónus (alls staðar opið, af sem áður var), síðan í fjallgöngu á Vífilsfell, því næst þreif ég klósett og þvoði þvott og núna rétt áðan var ég að ljúka við fyrirtaks máltíð. Hrefnukjöt og bakaðar kartöflur. Salat, mynta og graslaukur af svölunum. Rækta nefnilega eitt og annað í svalakössum, en, nei, ekkert kannabis.

Svo var ég að spá í að fara ómáluð út á bensínstöð. Og kannski maður bregði sér í brjóstaminnkun líka.
Grýla sagði mér í óspurðum fréttum að ástandið væri gott. Hún er náttúrlega annáluð bjartsýnismanneskja og á í kvöld stefnumót við feitan útrásarvíking á harmónikkuballi á Ingólfstorgi. Allir þekkja smekk Grýlu á karlmönnum, verði henni að góðu.

Sumar.

Nývirkið

2009-06-14T22:01:00.004Z

Í dag bakaði ég hálfgert súrdeigsbrauð, fór í Kolaportið og keypti mér eyrnalokka og hrossaket, þvoði fúla tölvu upp úr ediki, knúsaði afmælisbarn, hjólaði um allan bæ, borðaði bláber og rakst á þetta naut. Gerði ýmislegt fleira líka. Ég er dugleg að lifa.

Mömmutal

2009-06-14T12:59:00.007Z

Þessa mynd tók ég af Matta mínum rétt áðan. Hann er 18 ára í dag og finnst ósköp leiðinlegt að láta taka myndir af sér. Þar sem blogg er hvort eð er að leggjast niður sem ritform, ætla ég að nota tækifærið og monta mig af þessum ljúfa pilti sem er í skákliði MH, stærðfræðinörd og spilar undurvel á píanó. Hann fékk viðurkenningu hjá Tónskóla Sigursveins við skólaslit fyrir frábæra frammistöðu á miðstigsprófi, en þar rúllaði hann upp einkunninni 9,7. Ég veit að svona mömmugrobb er óþolandi, en mér er eiginlega skítsama. Þið þurfið ekkert að lesa þetta. Börnin mín fylla mig stolti og það rífur úr mér hjartað að einhverjir andskotans drulludelar með græðgina og heimskuna að vopni skuli hafa kippt fótunum undan landinu, skert möguleika barna okkar á að afla sér menntunar og lifa í því sem gjarnan kallast velferðarsamfélag. Á sama tíma fyllir það mig von að umgangast alla daga hæfileikaríkt, bjartsýnt og vel gert ungt fólk eins og hann Matta.

Og annað má Matti eiga. Hann er alltaf góður við mömmu sína.

P.S. Mér finnst rétt að geta þess að ég hef nú uppfrætt þennan unga mann um réttindi við 18 ára aldur; þ.e. leyfi til að kvænast, kjósa, kaupa sér sígarettur og fá sér tattú.

Letibloggarar og laxamentum latrones

2009-06-12T22:34:00.016Z

Gengum á Móskarðshnjúka í dag eftir vinnu og ég steingleymdi að taka mynd af okkur göngugörpunum á toppnum, eftir frækilegan sigur við voðalegar skriður og flugbeittar líparíthellur. Hins vegar gaf ég gaum að smávinum fögrum, lá í mosa og myndaði foldar skart. Sætukoppar.

Mýrfjóla.

Þjóðarblómið.

Mér var bent á að tenglalistinn minn samanstandi að mestu af fólki sem er hætt að blogga, eða næstum hætt að blogga. Dapurlegt er það hrun. Á ég virkilega að enda ein og tuðandi í raftóminu?

Talandi um eilífðar smáblóm. Þegar við komum heim úr fjallgöngunni hrundi ég oní latastrák, aum og snúin í hnjám og ökklum, en Hjálmar tók (blístrandi af fjöri) til við að þvo þvott og vaska upp. Maðurinn er magnað þrekbúnt. Þegar hann ætlaði að þrífa safapressuna, kom fram áður óþekkt lífsform. Við köllum það útrásarmyglu, laxamentum latrones.

Blessaður gróðurinn er svo duglegur, rétt eins og útrásarvíkingur í góðæri.

Ístruflanir

2009-06-11T22:47:00.004Z

Rúna vinkona mín í sveitinni verður aldrei blönk, því hún á krónuvél sem býr til danskar krónur milli krukkan 10 og 16.

Hin stöðuga löngun mín í ís heldur áfram að valda heilabrotum. Hjálmar sagði mér sögu af mömmu sinni sem fylltist á tímabili ómótstæðilegri löngun í blómkál, borðaði það frá morgni til kvölds. Þá kom í ljós að hana vantaði járn. Ef mann langar í ís daginn út og inn, hvað vantar þá í kroppinn? Hjálmar sagði að mig vantaði "í" og "s".

Og þá heiti ég Elabet.

Af ólund og lundahruni

2009-06-09T18:53:00.008Z

Það er fjallað um undirhöku Britney Spears í fjölmiðlum en enginn skrifar staf um undirhöku Gunnars Birgissonar, sem er þó sýnu stærra umfjöllunarefni að mínu mati.

Get ekki talað um #($$HFF!"/&""!!! Æseif málið, það veldur mér of mikilli geðshræringu og ég sveiflast í afstöðu minni til aðgerða. Skítamál. Íslendingar flýja land unnvörpum og ekki annað hægt en hafa áhyggjur af slíkri óheillaþróun. Hér á að skattpína okkur vesalingana til helvítis, skera niður velferðarkerfið og láta okkur borga skuldir óreiðumanna þar til okkur þrýtur örendið. Eða svo segja svartsýnispésar. Bjartsýnisbósar þegja þunnu hljóði.

Í ofanálag hef ég svo áhyggjur af lundanum, en mér skilst að þrátt fyrir hrun stofnsins ætli Vestmannaeyingar að "fara varlega" í að banna veiðar í ár. Hvað þýðir "að banna varlega"? Sé fyrir mér hjálmklædda menn banka (hljóðlega) uppá hjá þekktum lundaföngurum og hvísla "hei, þú mátt ekki veiða lunda". En geta Vestmannaeyingar kannski veitt kanínur í staðinn fyrir lunda? Það væru búdrýgindi, nóg til og vel hægt að éta þær, að mér skilst.*

*ef einhver viðkvæmur Vestmannaeyingur les þetta, þá bið ég hann að telja upp að tíu áður en hann sendir mér haturspóst með afskornum lundakynfærum

Hollendingurinn mígandi

2009-06-06T21:17:00.003Z

Íþróttir eru mér óskiljanlegur heimur en ég veit að þær eru mjög æsandi. Fínt að fólk fái heilbrigða útrás fyrir spennu og óárán í kroppnum. Heyrði af þerapíu sem mundi henta mér betur, en hún felst í að þeyta leirtaui í vegg. Heyrði líka af þerapíu sem mér leist í meðallagi vel á, en þiggjendur þeirrar píu fá naflastreng um sig miðja (úr taui) og síðan er smáklippt af strengnum, eftir því sem sjúklingnum batnar. Þeir sem gagn hafa af þessu, eru helst þeir sem urðu fyrir því við fæðingu að naflastrengurinn var klipptur af ónærgætni, eða jafnvel var skilinn eftir of stuttur stubbur til að sál stubbhafans gæti blómstrað. Eðlilega er slíkt engum hollt og ekki einu sinni allt dítox heimsins getur lagað það sálarkrump sem af því hlýst að fruntalega sé skorið á naflastreng.

(Smellið á myndina ef þið viljið sjá textann. Ég mæli ekkert sérstaklega með því).

Gildi heilbrigðrar hárvaxtarstefnu

2009-06-05T21:49:00.007Z

Við þurfum ofurhetjur...
sem hugsa út fyrir boxið og greina mun á piparmyntu og heyrnartólum. Ofurhetjur með góð lungu, vænt þel og heilbrigðar tennur. Ofurhetjur sem bjarga góða fólkinu og henda vonda fólkinu í ruslið (endurvinnslu auðvitað, plánetan okkar er í voðalega mikilli hættu). Af hverju er alltaf leiðinleg Enya-óperu-hvalahljóðatónlist í dómsdagsþáttum? Er það virkilega svona sorglegt að heimurinn líði undir lok?

Spyr sú sem veit að hún ekki veit.

Nasahrun

2009-06-04T22:02:00.003Z

Ekki eru öll kurl komin til grafar um afleiðingar klípunnar. Þessi svitalyktareyðir er hættur að fást á Íslandi og ég er að verða búin með síðasta staukinn minn.

Sanex er eina sortin sem ég get notað.

Agalegt.

Fætur í sykurlegi

2009-06-01T19:07:00.009Z

Fékk rabbarbara hjá henni Rúnu (finnst einhverjum það fyndið?) og honum Ara (já, er það fyndið líka?), en þau búa fyrir austan fjall og reka þar rausnarbú. Bjó til sultu og sauð niður rabbarbarafætur með eplum, engifer og kanil.
Sulta sulta sulta sulta sulta...og rabbarbarafótaeplasíróp.
Steinarnir (hægra megin við krukkuna) eru úr fjörunni á Djúpalónssandi, en mér var boðið í unaðs- og óvissuferð í gær á Snæfellsnesið. Veit ekki hvort ég á nokkuð að segja ykkur frá þeirri ferð...
Skotfærabirgðir af heimalöguðu vanillusírópi út í kaffið, gúmle gúmle það er gott.

Mæli með löngum helgum, mér finnst að það eigi að fjölga þeim. Í atvinnuleysi hlýtur að vera vit í að stytta vinnuvikuna.

Borðum sultu og verum sæt og góð.

Bólgið verð

2009-05-28T21:00:00.003Z

Ég er ekki óhress í sjálfu sér með að álögur á vín og tóbak hækki. Ég get mögulega sætt mig við aukna skattheimtu af bensínsölu. En ég er ekki ánægð með afleiðingarnar sem þetta hefur á verðbólgu og vísitölu. Djöfull sem það er súrt, óréttlátt, fáránlegt, heimskulegt, vont, ljótt, andstyggilegt, viðbjóðslegt, ömurlegt og glatað.

Ef allir hætta að reykja, er það gott eða slæmt fyrir fjárhag ríkisins?

Forfeður láta í sér heyra

2009-05-26T18:14:00.003Z

Fann þetta í eldgömlu Ísafold, fyrir sjóndapra þá upplýsist að textinn hljóðar svo:

Hjer með auglýsist, að jeg undirskrifaður veiti hjeðan engum ókunnugum nokkurn greiða, hvorki næturgisting nje annað, öðruvísi en fyrir borgun.

Grímsstöðum á Mýrum 22.júní 1884.
Níels Eyjólfsson.

Þessi höfðingi var langalangafi minn. Merkilegt að hann hafi ekki orðið ríkur, kannski eyddi hann öllum aurunum sínum í undarlegar auglýsingar í blöðum.

Annars er það helst að frétta að ég fór í leigubíl í dag og bílstjórinn sagði mér í óspurðum fréttum að hann hefði fyrir nokkru verið alveg staurblindur, en svo hefði sjónin lagast fyrir kraftaverk "læknaliðs", eins og hann orðaði það. Hann var með grunsamlega þykk gleraugu og mig dreplangaði að spyrja hvort hann hefði læknast í alvöru alvöru. Manni bregður dálítið þegar ökumaður minnist á eigin blindu, í beinu framhaldi af fyrirsjáanlegu spjalli um veðrið.

Ísfregn

2009-05-25T20:18:00.006Z

Var að uppgötva, mér til hrellingar, að ég hef borðað ís á hverjum degi í heila viku. Hvað eru mörg err í því?

Ís er góður, ís er kaldur, ís er gómsætur, ís er ljúffengur, ís er svalandi, ís fer í hólf í maganum sem heitir ístra.

Smakkaði um daginn í fyrsta skipti "gamla ísinn" í ísbúðinni á Hagamel. Hann var hreint ágætur. Biðröðin, hins vegar, var alveg skelfilega löng, allir norpandi og skjálfandi í ísköldu sólskini. Glamrandi tennur og munnherkjur.

Baun segir ís-ís-ís, ís-ís segir baun.

Blessuð blíðan í Cannes

2009-05-24T00:07:00.004Z

Æ, ég veit það ekki. Fréttir eru ofmetnar. Peningar líka.

Fyrirgefið fáfræðina en er flott að vera í grænum stígvélum við þennan kjól?

Það flökrar ekki að mér að svona fólk steli plastpokum.

Miðaldragreiðsla óskast

2009-05-21T20:26:00.007Z

Var í afmælisboði um daginn og hitti konu sem ég hef þekkt frá því ég var lítil skotta í Kópavoginum. Við sjáumst sjaldan, en hún er systir æskuvinkonu minnar. Þessi ágæta kona lét orð falla sem mér varð svolítið um að heyra. Sagði nefnilega að ég væri með alveg sömu klippinguna og þegar ég var stelpa.

Ég hef sossum verið með bæði stutt og sítt hár í áranna rás, en er sjálfsagt orðin föst í einhverri fermingargreiðslu. Það er kominn tími til að gera eitthvað róttækt í málunum, fjandakornið.

Tillögur?

Pokabísarar

2009-05-20T19:18:00.007Z

Stóð við kassann í Bónus og bað um tvo poka fyrir varninginn. Á meðan vörurnar rúlluðu sína salíbunu sá ég útundan mér virðuleg hjón um sextugt standa við borðendann og raða vörum í plastpoka. Ég var búin að troða í annan pokann þegar Hjálmar kom aðvífandi og bað ég hann um að setja í hinn pokann á meðan ég borgaði. Þá kom í ljós að annar pokinn "minn" var horfinn. Hjálmar sagðist hafa séð eldri manninn taka tóma pokann, vöðla honum saman og setja í yfirfullan plastpokann sinn.

Sem sagt. Eldri virðuleg hjón, ríkmannlega til fara, ganga laus og stela frá ykkur plastpokum. Maðurinn er eins og endurskoðandi í framan. Þegar síðast sást til konunnar var hún í köflóttum jakka og með Louis Vuitton hliðartösku.

Keðjusagartrjámorðinginn, brumm brumm og bókarýni hin minni

2009-05-15T17:28:00.008Z

Það er maður úti í garði að saga niður öll tré sem fyrir honum verða. Ég held hann geti ekki hætt.

Í dag hjólaði ég í vinnuna, allar afsakanir uppurnar. Rannsóknir mínar hafa leitt í ljós að lygilega margar brekkur eru upp í mót, en fáar niðrímót. Og Miklabrautin er óárennileg hindrun á leiðinni í vinnuna, beljandi stórfljót, hávaði, mengun og svifryk. Er hálf hrædd við hana. Bílar eru ógnvekjandi fyrirbæri, skil ekki hvað fólk sér við þá annað en praktíkina. Að vera með bíladellu er fyrir mér eins og að vera með brennandi áhuga á klósettpappír. Eða tja, kannski skiljanlegt að einhverjum þyki gaman að bílum, það heyrist brumm brumm í þeim og þeir geta verið fallegir á litinn. Svona er ég víðsýn.

Nú er ég nýbúin að lesa Konur eftir Steinar Braga og þótti hún örlítið óþægileg, en alls ekki fram úr hófi ógeðsleg eða hneykslanleg. Það var búið að vara mig svo við bókinni að ég varð eiginlega fyrir vonbrigðum. Mér þótti Himnaríki og helvíti, eftir Jón Kalman Stefánsson, miklu sterkara verk.

Lifið heil og passið ykkur á bílunum.

Hægðir og séra hægðir

2009-05-11T22:38:00.007Z

harðlífi abbendi, afbendi, hægðaleysi, hægðatregða.

niðurgangur áhlaup, drulla, hlessa, hlessingur, kveisa, lepra, pula, ræpa, saur, skina, skissa, skita, skota, skurra, sótt, steinsmuga, vallgangur, þotur, þunnlífi, þúfnalúra.
(Íslensk samheitaorðabók, Mál og menning, 2006)

5:21. Að ógleymdum herðablaðaspýtingi, 22 stig fyrir dramadrottningu hægðanna.*

*mér er ljúft og skylt að greina frá því að hægðir heimilismanna eru með eðlilegum hætti, en í anda jafnaðarstefnu velti ég vöngum yfir þeirri mismunun sem fram kemur í orðabók

Iðskrá

2009-05-11T18:50:00.006Z

Jæja. Nú er ég búin að setja upp virknitöflu fyrir vikuna. Á hverjum degi er gert ráð fyrir tiltekinni hreyfingu, a.m.k. tveimur möguleikum. Annar kosturinn heitir "sól" og hinn "ský". Þeir sem muna eftir Kákasusgerlinum, muna líka eftir flasskubbum og tæknistillingunni sól og ský. Í þá daga var allt einfaldara, líka veðrið. En nú þarf ég sumsé að velja á milli möguleikanna ganga (sól) og sipp 200 (ský). Blessuð rigningin er betri fyrir gróðurinn en parketið mitt og nágrannana.

Í dag er ég á grænni treyju og það er alveg satt.

Móðir

2009-05-10T15:52:00.001Z

Hjartarótum mínum er yljað í dag af bandarískum drengjabarka úr fyrndinni.

Minni þjónusta - betri þjónusta

2009-05-08T17:40:00.005Z

Án þess ég hyggist taka upp moggbloggingahátt, þá langar mig að segja að þessi frétt gladdi mitt hjarta. Sennilega er einhver að spara pening með þessari breytingu hjá Símanum, en mér er sama. Þarna fækkar möguleikum smámenna á að villa á sér heimildir og svigrúm ofbeldisseggja til að ofsækja fólk, í skjóli nafnleysis, minnkar.

Að verða ítrekað fyrir net- og símaofbeldi er ekki skemmtileg lífsreynsla. Djöfull sem fólk getur verið bilað.

Teinótti*

2009-05-04T20:01:00.002Z

Skyldu fjármálaósnillingarnir okkar, sem híma í útlegð í Rússlandi, Noregi, London eða hvar sem þeir liggja í peningahrúgunni, vera bitrir út í þjóðina? Hvað ætli þeir segi börnum sínum um landið sem ól þá? Brugðumst við þessum mönnum? Björgólfur eldri ætlar þó væntanlega að vera áfram á skerinu, enda orðinn milljarðamínusmæringur í takt við þjóðina.

Amma mín drap aldrei kóngulær. Maður þarf að láta sér þykja vænt um allt kvikt, líka hryggleysingja.

*ótti við teinótt jakkaföt, illvígur faraldur sem breiddist hratt út á Íslandi árin 2008-2009

Sko sko skór

2009-05-02T18:47:00.007Z

Ég er svo ánægð með skókaup dagsins að mig langar að dansa línudans með hinu gamla fólkinu. Öll þessi pör fékk ég fyrir 5000 kall. Segið svo að í klípunni leynist ekki einn og einn regnbogi.

Einkadans

2009-05-02T13:05:00.004Z

Smá lurða í mér, sennilega N1 flensan, sem er víst jafn hættuleg og aðrar flensur. Lét heimsfaraldurinn ekki hindra mig í að hitta stórskemmtilegar konur í gærkvöld á veitingabarstaðnum Brons. Þar fundum við upp nýjan samkvæmisleik. Að hringja í öll númer sem þú veist engin deili á, í minninu á farsímanum þínum, og spyrja hvern andskotann ókunnugt fólk sé að þvælast í þínum einkasíma. Veit ekki með ykkur, en ég er með fullt af nöfnum í mínum síma sem eru í laginu eins og feit spurningamerki.

Hjálmar kom heim áðan uppfullur af þessu kátíni sem hlauparar fá víst í kroppinn. Fáklæddur sýndi hann mér tæ tsí og diskó-hipphopp í eldhúsinu, og síðan tók við vandaður flutningur af hláturjóga.

Mætti segja að ég væri vel sambýld.

Sjónpróf

2009-05-02T00:18:00.005Z

Ég var nú dálítið lengi að sjá hann..

Liljur vallarins fyrir allan skattpeninginn

2009-04-30T23:10:00.006Z

Fyrsti hjólatúr sumarsins að baki. Hjólið mitt skartaði blikkandi dönskum ljósum, hvítu að framan og rauðu að aftan. Hjálmar lét hvítan plömmerinn duga til endurskins að aftan.

Á Klambratúni sáum við konu, með á að giska fimm ára stúlkubarn sér við hlið, krjúpa í blómabeði og tína páskaliljur. Móðirin brosti við barninu og hjálpaði því að raða blómunum í vönd. Hjálmar tók á sig krók og starði illilega á mæðgurnar. Við það urðu þær heldur lúpulegar og snáfuðu á brott. Makalaust hvað fólk getur borið litla virðingu fyrir sameiginlegum eigum borgarbúa.

Tómi turninn á Höfðatorgi er eins og vond ofskynjun, mér snarbregður í hvert sinn sem hann dúkkar upp í sjónsviði mínu. Get ekki vanist þessu lóðrétta glerhafi.

Annars er ég bara spök og hita galvösk upp fyrir nallann.

Flýgur svínasagan

2009-04-29T20:55:00.004Z

Man þegar allir voru með hland í brók yfir "2000 vandanum" sem átti að leggja vestræna siðmenningu í rúst. Sett var á laggirnar "viðbúnaðaráætlun fjólublár" hjá Almannavörnum og fólk eyddi mokfé í vírusvarnir eða hvað þetta nú hét. Góðæri fyrir tölvukalla, allt í fína með það.

Svo fengu fjölmiðlar fuglaflensuna og ríkislögreglustjóri setti á laggirnar "viðbúnaðarstig grábölvaður". Í kjölfarið sá maður fyrir sér Dickensíska senu, ólseiga grindhoraða kalla keyra hjólbörur fullar af líkum á Laugaveginum, sturta hræjunum í hauga á Ingólfstorgi, flugur sveimandi yfir og allir sem áttu að kveikja í löngu dauðir. Nálykt yfir borginni, vargurinn slítandi í sig mannaket, einn og einn veikur hósti til að rjúfa dauðakyrrðina. Allir auðvitað steindauðir heima hjá mér á Kirkjuteignum, nema páfagaukurinn.

Ekki batnar það. Nú, í miðri klípunni, eru fjölmiðlar komnir með svínaflensu. Það hljómar fremur óflatterandi að fá svínaflensu. Apótekin rokselja spritt og grímur. En fyrir utan nafnið, hvað er svona miklu verra við þessa flensu en aðrar flensur? Venjulegar inflúensur leggja fjölmarga að velli, á hverju einasta ári. Því þetta fár? Því allur þessi viðbúnaður? Af hverju lýsti Arnold yfir neyðarástandi í Kaliforníu? Ég skil bara ekki neitt í neinu, það er t.d. sagt að flensan sé ekki svo skæð nema í Mexíkó og þar eru um 160 látnir (óstaðfest). Hvernig getur flensuvírus orðið vægari við það eitt að fara yfir landamæri? Og ef einhver hnerrar í Leifsstöð, verður honum umsvifalaust pakkað inn í husholdningsfilm? Æ, er ástæða til að hræða okkur svona, við sem erum varla miklir bógar um þessar mundir. Þeir hefðu alla vega getað valið eitthvað sakleysislegra, t.d. gullfiskakvef eða hamstrabólgu.

Mér dettur helst í hug að það væri ráð að bólusetja fjölmiðla gegn flensu.

Molar og teygjur

2009-04-27T21:34:00.010Z

Lost er í sjónvarpinu, þar á fólk við feiknamikil vandamál að stríða. Flókin, og að því er virðist, óleysanleg. Jafvel Ísland er skárra pleis en Losteyjan.

Talandi um tey(g)jur. Ég fékk mjög fyndinn póst um kínverskar hárteygjur búnar til úr notuðum smokkum. Í bréfi þessu voru fleiri upphrópunarmerki en í meðaltalbólu hjá Ástþóri M.: "EF þú átt dætur, frænkur eða þekkir einhvern sem á ....LESTU VEL!!!!!!!!!!!!!!. "

Talandi um talbólur. Yngri sonurinn er að filma stuttmynd með vinum sínum og sá eldri er að læra. Hjálmar fór út að hjóla, hann er með ofnæmi fyrir sjónvarpi. Húsið mitt lekur og það var keyrt á bílinn minn um daginn.

Ég er komin með kransakökusjúkdóm vegna ofneyslu marsipanmassa. Einkenni eru sundurleysi. Lækningin er að mér skilst sú að borða enn meiri kransaköku. Líkt læknar líkt.

Mér finnst að dagurinn eftir fermingarveislu eigi að vera lögboðinn frídagur.

Brauðtertumaraþon

2009-04-25T20:46:00.005Z

Haddigúmm í haugasjó hvað ég er þreytt. Búin að smyrja 40 þús flatbrauðssneiðar, baka tertur, búa til fjall af döðlunammi, skúra, fægja, þrífa, dusta, fela drasl undir öllum rúmum, fá lánaða stafla af stólum, tertuspöðum, glösum, kökugöfflum og ég veit ekki hverju. Búin að ráða einleikara á píanó (Matthías Pétursson) og Pío míó tríóið til að skemmta gestum. Svo er fermingin náttúrlega þannig tímasett að veislugestir geta skrafað um pólítík án þess að rífa hver annan á hol. Skyldi maður ætla. Það þýðir ekkert að æsa sig daginn eftir kosningar.

Hjálmar hljóp hálft maraþon í morgun og vatt sér síðan beint í brauðtertugerð (rólegan æsing, hann fór í sturtu áður). Mikið assgoti sem hann er flinkur með mæjónesið, maður fær bara í hnén.

En nú ætla ég að vera slök. Oommmmm...

Hér er ekki fjallað um brjóst

2009-04-22T17:21:00.004Z

Ég er búin að taka "kosningapróf" á mbl.is og hvað.is. Þar er mér sagt að einn flokkur samrýmist mínum skoðunum þokkalega. Sannleikurinn er sá að ég á í stökustu vandræðum með að velja á milli S og VG. Stefna VG í umhverfismálum er sú eina sem mér hugnast og í mínum augum eru umhverfismál afskaplega mikilvæg. Hins vegar er stefna VG í Evrópumálum óforbetranlega afturhaldssöm. Sé ekki hvað er að því að sækja um aðild að Evrópusambandinu (og hafa svo þjóðaratkvæðagreiðslu um málið). Hvernig í ósköpunum er annað hægt en að skoða þann kost?

Kæri póstur, hvað get ég tekið til bragðs? Ekki dettur mér í hug að skila auðu, eða klippa fokkmerki út úr kosningaseðlinum. Ég vil að mitt atkvæði hafi vægi, þótt lítið sé, enda er ég ekki landsbyggðatútta með stór brjóst.*

*afsakið, ég meina "stór atkvæði"

Séð og heyrt

2009-04-21T18:54:00.003Z

Ef ég hefði ekki farið í klippingu í gær vissi ég ekki að Jói Fel hefði tekið upp bakka með jarðarberjum í Krónunni og lagt hann frá sér aftur.

Appelsínugul

2009-04-18T19:24:00.003Z

Lífið snýst býsna mikið um fermingarundirbúning þessa dagana. Appelsínugult verður þemalitur veislunnar, enda sterkur og góður litur og í anda búsáhaldabyltingarinnar. Hjalti valdi borgaralega fermingu þar sem hann er trúlaus. Samt er hann eina barnið mitt sem sótti sunnudagaskóla nokkuð reglulega og að auki fór hann tvisvar í Vatnaskóg. Eitthvað hefur sérfróðum trúaruppalendum mistekist að innræta syni mínum sannkristni, eins og mér reyndar líka og föður hans. Önnur amma piltsins hefur af þessu nokkrar áhyggjur, og lái henni hver sem vill.

Fermingin verður um næstu helgi, þ.e. kosningahelgina. Talandi um stjórnmál. Hver ætli verði málalengingamálaráðherra?

Diskó að eilífu

2009-04-14T18:14:00.003Z

Hvort sem maður vill stunda vandaða mökunartilburði eða fágaða fótamennt, er brýnt að fá góða leiðbeiningu. Með nútíma tækni gefast ótal tækifæri til að læra réttu hreyfingarnar.

Dillum okkur (og lærum að telja á finnsku).

Viva Islandia

2009-04-13T18:09:00.008Z

Í svona veðri er varla hægt annað en að vera glaður. Gengum á Trölladyngju, finnst miklu skemmtilegra að ganga á hana en á Keili. Matti minn skokkaði þetta léttilega með okkur, enda lítið mál að vera sprækur þegar maður er seytján ára.

Ég komst að því í þessari ferð að Hjálmar er afar óþolinmóður og hneigist til rallaksturs á hæfilega vondum vegum. Maðurinn er hreinlega viðþolslaus ef hann lendir á eftir hægfara ökutæki. Hélt á tímabili að hann ætlaði að berja gamla konu undir stýri, jafnvel með stýrinu. Svo blótar hann reiprennandi á spænsku. Extraño.

Páskafríið hefur liðið allt of fljótt og ég er enn með súkkulaðisvima sem blandast gleðivímunni í ljúfu hanastéli.

Lygalopinn

2009-04-11T17:46:00.007Z

Það getur verið erfitt að vera manneskja, enda eru sumir ekkert sérlega góðir í því. Heimurinn skuldar okkur ekki neitt, en við honum helling. Sárt að trúa ekki á mátt réttlætis, heldur umbera yfirgang hinna ósvífnustu. Og við sem trúðum á heiðarleika og sanngirni erum hallærisleg og úrelt. Hlægileg. Við erum vélprjónaðar lopaflíkur.

Vont vont vont að vakna eftir að hafa verið bíað lengi og falskt í fastasvefn.

Ókristileg ferming

2009-04-09T16:44:00.005Z

Að mörgu er að hyggja þegar fermingarveisla er skipulögð. Sonur minn mun undirgangast borgaralega manndómsvígslu þann 26. þessa mánaðar, og verður fagnað með hrossakjötsáti fyrir opnum tjöldum. Ég ætla samt að blóta á laun, aðallega dýrtíðinni.

Er að spá í bakkelsi alla daga en matseðillinn er ekki komin lengra en á hugmyndastigið. Ef þið lumið á algjörlega frábærum uppskriftum þá megið þið alveg láta mig vita.

Annars er það helst að frétta að ég er komin í langþráð páskafrí og er það harla gott.

Fegrunarmáltruflanir

2009-04-06T21:55:00.007Z

Ég var skömmuð í fermingarveislu fyrir að gera grín að ákveðnum stjórnanda ákveðins þáttar. Nú ét ég hund og hneigi höfuðið í iðrun. Umræddur stjórnandi er víst svo "æðislega klár" og "geðveikt flinkur". Augljóslega er það algjört aukaatriði að hann tali fegrísku sem ég kann varla hrafl í (mitt vandamál, ekki hans). Ég sló því fram í hálfkæringi að ég ætti bara að panta mér tíma hjá honum. Eins undarlega og það kann að hljóma kinkuðu allir ákaft kolli, ein frænka mín hljóp m.a.s. til og náði í símanúmerið hjá fegrunarmógúlnum.

Konu getur nú sárnað.

Sundurleysi

2009-04-03T20:19:00.004Z

Stjórnmálaumræður *geisp*. Svakalega eru mörg framboð. Finnst ykkur Bjarni hafa fallegt nef? Jóhanna er með voða fix eyrnalokka. Tannhirða virðist yfirleitt með ágætum.

Við skötuhjúin fengum okkur að borða á tælenskum veitingastað í Kjörgarði. Fínasti matur, hræbillegur. Sáum slatta af fyllibyttum á Laugavegi, Monte Carlo er nýi Keisarinn. Spurning hvort rónarnir hætti að vera til verði þessi staður lagður niður eins og hinn. Keiserasera. Ég keypti mér nærbuxur á hundraðkall í búð þar sem allt var á hundraðkall.

Vorið lét á sér kræla í dag.

Applæaðu þetta

2009-03-31T21:56:00.005Z

Álpaðist til að horfa ofurlitla stund á Nýtt útlit og slapp því miður ekki við að heyra í stjórnanda þáttarins. Er að spá í að taka málsýni úr manninum og senda í ræktun.

Þegar ég er búin að jafna mig.

Íslenski strumpurinn

2009-03-29T21:10:00.005Z

Hvenær skyldi strumpatískan koma aftur? Ég er strax farin að hlakka til, einstaklega klæðilegur höfuðbúnaður (en ábyggilega martröð fyrir tollverði svona heilt yfir).

Viti og analýsa

2009-03-29T18:17:00.003Z

Í sól og vetraryl, við gengum út í Gróttu.
Þar rákumst við á "the dark side of the lighthouse".

Og hér kemur úttekt mín á landsfundum helgarinnar: Betri er álfur með hvítt hár en orki með krullað hár.

Prinsipp og mjólkurafurðir

2009-03-29T17:50:00.005Z

Í gær urðum við fyrir Howard-Bealískri reynslu. Ýmislegt hefur gengið á undanfarið, bankarnir hrundu og sonna, þarf ekki að fara nánar út í það. Hrunið er þó hjóm eitt miðað við það að vera rukkaður um klementínur þegar maður kaupir sér appelsínur á tilboði. Við urðum þess áskynja eftir Bónusferð (bölvaður sé bónus og allt hans hyski) að afgreiðslustúlkan, sem þekkti ekki hvítkál frá sjampóbrúsa, hafði haft af okkur nokkur hundruð krónur. Slík var klementínsk fákænskan. Oftast nennir maður ekki að ergja sig mikið, rennir yfir strimilinn og sér einhverja tíkalla svindlaða út hér og þar, en finnst ekki taka því að gera eitthvað í málinu. Klementínurnar voru kornið sem fyllti mælinn, við brunuðum í Bónus, uppfull af réttlátri reiði: I´m as mad as hell, and I´m not gonna take it anymore!

Án teljandi blóðsúthellinga fengum við endurgreiddar 560 krónur.

Að öðru. Ég er svo ánægð með að stjórnvöldum hafi ekki tekist að rústa öllu, þrátt fyrir kappsemi í kolrangri stefnu. Þegar við héldum að við værum rík þjóð, voru uppi háværar raddir um að hætta matvælaiðnaði, mun hagstæðara væri að flytja inn allt fóður. Eins gott að landbúnaðurinn var ekki þurrkaður út, og allar rollur og hænur sendar til himna. Tala nú ekki um blessaðar beljurnar. Ómælda gleði vakti í brjósti mínu ný framleiðsla, íslensk "grísk" jógúrt, fjarskalega góð. Á meðan til er fólk á skerinu sem nennir að framleiða hnossgæti af þessu tagi, þá er hlíðin fríð og ég fer ekki rassgat.

Þar að auki verður einhver að borga skuldirnar, það geta ekki allir flúið land.

Erfi

2009-03-25T16:01:00.003Z

Var í erfidrykkju áðan að spjalla við ættingja mína, sem ég sé eiginlega aldrei nema í erfidrykkjum. Hrunið kom til tals og í því samhengi var nefndur einhver í fjölskyldunni sem var nýbúinn að stofna fyrirtæki í byggingabransanum þegar kreppan skall á. Voru menn sammála um að hann hefði verið óheppinn sá. Ég vildi ekki skera mig úr og dæsti gáfulega: Já, það er voða erfitt að tímasetja kreppu þannig að öllum líki.

Annars mátti engu muna að ég færi í vitlausa jarðarför og reyndar lenti bróðir minn í því fyrir misskilning. Vandræðalegt.

Leikvöllur aldinna

2009-03-24T22:04:00.005Z

Hér er framúrskarandi hugmynd að hreyfingu fyrir eldri borgara, sérsniðinn leikvöllur . Eða eiginlega aldinna-garður. Vitaskuld þarf að vera gaman að rækta kroppinn.

Og já, ég var að horfa á RÚV-þáttinn um gamla fólkið og líkamsþjálfun. Mér er alveg sama þótt ykkur þyki það púkó. Maður getur ekki alltaf verið hipp og kúl.

Kókosbollur, klifur og auðvitað Mozart

2009-03-22T23:31:00.005Z

Þessi helgi er búin að vera alveg hreint óslæm. Fór í partí með gömlum vinnufélögum á föstudaginn, fengum góða gesti í mat í gærkvöld og í dag lágum við Hjálmar í leti í fleti þar til við drifum okkur upp á Helgafell, aðallega í þeim tilgangi að borða kókosbollur. Kókosbollur eru vanmetinn skrínukostur.

Við skötuhjúin komum áðan sæl og glöð af tónleikum í Langholtskirkju, þar hlýddum við á tónlist sem var uppáhalds skúringamússíkkin mín í mörg ár. Requiem Mozarts.

Já, og Ásta dóttir mín vann til fyrstu verðlauna í klifri í dag, bara varð að deila því með ykkur.

Auk þess vil ég leggja þetta til málanna: bankar spankar skítarankar.